بخشندگی........انتشار بوی خوش بنفشه بر ته کفشی است که لگد مالش کرده است!

(مارک تواین)

توضیح:به بعد عرفانی توجه شود!!!!

وقتی عاشق میشوید............نگویید:

(خداوند در قلب من است!)

بلکه بگویید:

(من در قلب خداوند جای دارم.........)

(جبران خلیل جبران)

اگر به آنچه میخواستی نرسیدی........

از آنچه هستی نگران مباش!

(امام علی(ع) )

اشخاص را مانند چای کیسه ای در نظر بگیرید!

تا آنها را در آب داغ نیاندازید...............

متوجه جوهر وجود خود نمی شوند!

(دان مک کینون)

در تاریکی شبهای تنهاییم.......

تو آن نوری هستی که هر چشمی را یارای دیدنت نیست!

و من با قطرات اشکم تو را می بارم

و از حس حضور تو سرشار می شوم

پروردگار من!...........من برای رهایی  آماده ام

و هیچ کس! هیچ کس!نمی تواند مرا از راهم دور کند...........همان طور که به گذرنامه ای هم نیاز ندارم!

به هیچ گذرنامه ای................

هرگز کاری را که امروز قاذر به انجامش هستید به فردا موکول نکنید............

زیرا امروز همان فردایی است که دیروز منتظرش بودید!

(مارک تواین)

یک روز سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد!

شخصی نشست و چند ساعت به جدال پروانه برای خارج شدن از سوراخ کوچک پیله نگاه کرد

سپس فعالیت پروانه متوقف شد.

شخص خواست به پروانه کمک کند

با قیچی پیله را پاره کرد!

پروانه خارج شد اما بدنش ضعیف و بالهایش چروک بود

آن شخص باز هم منتظر ماند

هیچ اتفاقی نیفتاد!

در واقع پروانه بقیه عمرش به خزیدن مشغول بود!!!!!

او هرگز نتوانست پرواز کند...................

چیزی که آن شخص با همه ی مهربانیش نمیدانست..........این بود که

محدودیت پیله و تلاش برای خروج از آن راهی بود که خداوند برای ترشح مایعاتی از بدن پروانه به بالهایش قرار داده بود تا پروانه بعد از خروج از پیله بتواند پرواز کند

گاهی اوقات تلاش تنها چیزیست که در زندگی به آن نیاز داریم

اگر خدا اجازه میداد که بدون هیچ مشکلی زندگی کنیم فلج میشدیم!

فقط یک چیز خوب وجود دارد و آن معرفت است

و فقط یک چیز بد یافت میشود و آن جهل است!

(سقراط)

و این گونه نیست که هر کس برای رهایی

نیاز به گذرنامه ای داشته باشد

او آزاد است تا از نو زندگی را به اختیار خویش بسازد!

او آزاد است بی هیچ قید و بندی عشق او و تنها او را برگزیند!

می گویند وقتی آسمان می گرید ……….درهای رحمتت به روی همه باز است!

نمیدانند که تو هیچ وقت درهای رحمتت را نمی بندی

ولی لحظه ی ریزش باران…لحظه ی هبوط و بازگشت قطره به دریاست

و چه زیباست در این لحظه ی شگرف ما هم کمی به دریا بیندیشیم………و پیوستن زیبایمان به آن!

ای دریای رحمت! …………

من گمشده ای بودم……….و تو بودی که مرا از ظلمت سکوتی وهمناک نجات دادی و با قطره ای از اشک خیسم مرا هم به دلدادگی پذیرفتی!

ای عشق بی نهایت فرستی می خواهم تا عشق و بندگی ام را نه به تو بلکه به خویش ثابت کنم!

آیا خواهم توانست…………………؟

تنها تو میدانی و بس!

سنجه ی جهل تو........عمق باورت به بی عدالتی و مصیبت است!

کرم ابریشم پیله را پایان جهان میخواند

پیر فرزانه....................

پروانه میداند!

آن لحظه ای که از قفس تن رها شوم

پرواز را به نام تو آغاز کردن است

آزاد گشتن از تن زنجیری زمین

در جاودانگی تو پرواز کردن است

تا حالا شده وقت هایی که احساس کردین همه فراموشتون کردن؟

اما غافل از اینکه یکی اون بالا همیشه حواسش به ما هست........................همیشه!

در تمام لحظات زندگی ............ثانیه به ثانیه برای ما معجزاتی اتفاق میفته!

نفس کشیدن ما بدون اینکه حتی حواسمون باشه................

ولی ما آدمها خیلی وقت ها شاکی هستیم ! از اینکه مثلا" چرا یه سرماخوردگی کوچیک باعث شده ما از بعضی از کارهامون وا بمونیم..............یا هر چیز دیگه!

و نکته ی مهم اینه که همیشه کسانی به خدا نزدیکترند و معجزاتش رو به راستی درک میکنند که در هر پیشامدی معتقدند خیری نهفته است! حتی اگر سخت ترین مشکل هم براشون پیش بیاد................

خیلی وقتها ما نکته ی زیبای مشکلاتمون رو نمیبینیم! بله! حتی خود من!

اگر یک ذره فقط یک ذره به این معتقد باشیم که اونی که بالای سر ماست از خودمون بیشتر هوامون رو داره اون وقت به مسایلی که ما روشون اسم مشکل گذاشتیم خواهیم خندید!!!

ماهایی که بعضی وقتها فکر میکنیم تمام مشکلات عالم رو سر ما خراب شده................اگر بخوایم جزو بنده های خوب خدا باشیم باید دیدمون رو نسبت به این پیشامدها تغییر بدیم . باید بفهمیم که تمام اینها امتحان

بندگی ست! اگر میخوایم ثابت کنیم خدا رو عاشقانه دوست داریم باید ازشون استقبال کنیم!

خیلی از ما آدمها برای به دست آوردن یک گل نایاب حاضریم هر سختی رو بپذیریم! اونوقت حاضر نیستیم برای زیباترین و نایاب ترین گل وجود یعنی بندگی خالصانه یعنی به یک انسان واقعی تبدیل شدن یک سختیه کوچیک بکشیم!

همیشه وقتهایی یاد خدا میفتیم که فکر میکنیم دچار مشکلی شدیم............اما من میگم وقتهایی باید بیشتر  یادش کنیم که هیچ کم و کسری توی زندگیمون حس نمی کنیم!چون این موضوع ابعاد زیادی داره که یکیش میتونه فراموش شدن باشه...............که تلخ ترین بعد اونه!و اینجا باید یه چیز یادمون نره که:...........

هرکه در این بزم مقرب تر است                                                    جام بلا بیشترش میدهند

باز هم به این موضوع خواهم پرداخت.

ان شاء الله

گفتا که من هم از تو ترک گناه خواهم................